|
|
| Deze vertaling is op een van de oudste I Tjing-teksten gebaseerd (op z'n laatst uit 168 BCE) ; de Ma Wang Tui versie. Aangezien ze op 'rollen' zijde aangetroffen is, wordt dit wel de 'I Ching on silk' genoemd. Voorzover mogelijk betreft het hier zelfs 'De I Tjing', aangezien de oorspronkelijkheid van deze tekst niet betwijfeld wordt. | |
| . | . |
| In eerste instantie hanteer ik voor die conclusie overigens geen 'wetenschappelijke' argumentatie maar vergelijk ik de chronologische volgorde der hoofdstukken van de eveneens aldaar opgegraven (oudste) Tau Te Tjing met de mij voordien reeds geopenbaarde structuur van Lau Tzu's werk. Aangezien de Tau Te Tjing versie zodoende op inhoudelijke gronden getoetst en authentiek bevonden kon worden, zie ik geen reden waarom de tegelijkertijd en op dezelfde locatie gevonden I Tjing versie dan niet in vergelijkbare hoge mate authentiek zou zijn. | |
| . | Deze aanname wordt vervolgens bevestigd door formuleringen in Lau Tzu's werk die aan de I Tjing ontleend blijken te zijn. Vergelijking met oude I Tjing teksten uit Taoïstische kringen, die steeds gescheiden bewaard werden van alle interpretatie- en aanvullingstekst, ondersteunt deze opvatting door talloze overeenkomsten. |
| Vergelijking met -en aanvulling uit- de (1000 jaar jongere) 'overleverde tekst', die alom als gezaghebbend geaccepteerd wordt, bleef echter noodzakelijk. Hier en daar waren er namelijk wat karakters (op vouwnaden van de 'rol') uitgevallen van deze versie. De 'overleverde tekst', ook wel 'gouden' I Tjing vertaling genoemd, werd steeds aan de 'van Well' hexagramvertaling gelinkt voor eenvoudige vergelijking. Bereikbaar via de hexagramnaam. De vormgeving van de 'overleverde tekst' onderscheidt zich vooral door de zwarte kleur en gele hexagramlijnen. Bovendien worden de beweeglijke lijnen hierbij in omgekeerde volgorde gepresenteerd, zoals gebruikelijk bij publicaties in boekvorm. | |
| . | . |
| De eigenlijke moeilijkheid blijft echter de leesbaarheid van deze oorspronkelijke bron. Wie zou de oude symboliek waarin deze tekst is weergegeven nog in alle veelzijdigheid kunnen interpreteren? Zonder die pretentie heb ik geprobeerd de vertaling langs richtlijnen uit te werken die in overeenstemming zijn met het (astrologische) weten der ingewijden uit die tijd. In plaats van 'prettig leesbaar' is de vertaling dan ook 'ongemakkelijk abstract'. Dit nodigt uit tot eigen creativiteit bij het interpreteren van ontvangen antwoorden. De nadruk ligt zodoende op de orakelfunctie en het ontwikkelen van ontvankelijkheid; niet op de studie van Oudchinese filosofische theorie. | |
| . | . |
| Met het openbaar worden van de Ma Wang Tui-versie der I Tjing is ook de aandacht voor de hexagramnummers weer opgelaaid. De MWT-nummering is namelijk sterk afwijkend van die der meest gangbare overlevering (waarvan reeds lang bekend was dat de nummering niet voetstoots aangenomen kon worden). Aangezien beide versies als gezaghebbend beschouwd kunnen worden, ontstaat de mogelijkheid/noodzaak tot kiezen voor een hexagramnummering. Beide hexagramnummeringen naast elkaar hanteren is te omslachtig. Het achterwege laten van iedere vorm van rangorde zou nog 'zuiverder' zijn maar is ook niet handig. | |
| . | . |
| Eigenlijk zijn dus beide nummeringen triviaal en slecht onderbouwd. Er bestaat een betere, welke 'Innerlijke Waarheid' tot grondslag heeft. Daarbij is er een rechtstreeks verband tussen het hexagramnummer en diens intrinsieke waarde aanwijsbaar. Als er dan toch problemen met kiezen van een nummering zijn, dan maar liever een nummering die inhoudelijk en harmonisch geordend is. Maar met het oog op de leesbaarheid en toegankelijkheid worden de hexagrammen hier toch maar met de meest gangbare 'overleverde' I Tjing nummering aangeduid. | |
| . | . |
