Zomer 2002 gebeurde dit:
   
  Ik had hem een brief geschreven.
  De aanhef in het Engels, verder in het Nederlands. Ik vroeg iets over de tijd dat ik opgenomen was in het psychiatrisch ziekenhuis. Ik had toen het gevoel dat hij bij me was in een van de patiënten, of eigenlijk, zijn goddelijke Energie. Deze patiënt gedroeg zich als een Goddelijke Meester, hij troostte me en heelde me door een hand op mijn hoofd te leggen en me oneindig liefdevol aan te kijken. ik zag hem maar één keer.
   
  Een week nadat ik de brief gepost had zal ik aan tafel weer eens een gesprek te voeren met zijn foto. Het ging ongeveer als volgt:
 
  Hebt u de brief al ontvangen Baba?
  En leest u die dan ook? (Ik kon het me niet voorstellen)
  En merk ik daar dan ook wat van?
  u zou een klein beetje vibuthi (dit is heilige as) kunnen laten ontstaan op een foto (ik weet dat hij dit vaker doet)
  Maar ja, Baba, dat zult u wel niet doen, want u zult wel weten dat ik dan weer gek word, hè?
   
  Ik dacht die middag verder niet meer aan ons 'gesprek'. Maar ik wilde een foto inlijsten en zocht daarvoor een lijstje in de la van mijn bureau. Ik pakte een ingelijste foto van Baba op die daar lag...
  en ontdekte dat er een kleine hoeveelheid heilige as was ontstaan tussen foto en glas!
   
  Vrede, Liefde en Hoogste Gelukzaligheid vervulden mij...
   
   
terug pijltjesterug pijltjes terug pijltje

vooruit pijltje