Ik borg deze tekst op en praatte er met niemand over. Later raakte ik hem zelfs kwijt. Maar de woorden die ik onthouden heb hebben mij mijn hele - onrustige - leven, geholpen en moed gegeven. Zelfs in de diepste ellende weet ik dat ik voor eeuwig gered ben omdat ik eigenlijk Licht ben. Niet het licht van het klein-menselijke maar het licht van de oorsprong: het Goddelijke Licht.
   
  Ik zou moeder worden, maar helaas, mijn eerste zoon stierf tijdens de bevalling...
   
  Daarna mocht ik toch nog moeder worden van een tweede zoon...
   
  Maar ik scheidde van mijn man en daarna had ik vriendschappen met andere mannen. Toch kwam ik steeds weer alleen te staan. Pas sinds kort heb ik een vriend gevonden met wie ik een kuise liefde beleef en met wie ik in de eerste plaats op het goddelijke ben gericht.
   
  Hoewel er in het verleden zeker wel liefde was wist ik toch nooit wat nu de bedoeling was van mijn leven. Het was alsof ik geroepen was maar ik begreep nog niet echt hoe. Wel waren er soms diepe ervaringen van goddelijke liefde in mij waarvan ik zou willen getuigen. Maar... hoe moest ik dat doen? Wie zou willen luisteren? En, belangrijker nog: hoe kon ik die ervaringen van goddelijke liefde in mij vast houden? Ik, die zo open was voor allerlei invloeden, die zo gauw van mijn stuk werd gebracht?
   
  Ik viel van licht in donker, van vreugde in pijn, van weten in niet-weten.
  Hopeloos leek het.
   
   
terug pijltjesterug pijltjes terug pijltje

vooruit pijltje