Of eigenlijk: ik leerde mijn egogevoelens steeds meer op te lossen, op te nemen, in de trillingen van mijn Hoogste Bewustzijn van Liefde. Ik leidde mijn negatieve gevoelens eenvoudigweg daarheen met mijn denken en ze verdwenen steeds sneller als sneeuw voor de zon. Ik leerde - en leer nog steeds - om mij steeds meer te identificeren met de goddelijke vibratie van mijn bewustzijn.
  Met de Heilige Geest. Met de Vrede.
   
  Op momenten dat toch mijn 'onzuiverheden' worden aan geraakt zodanig dat ik uit mijn geestelijk evenwicht raak, probeer ik dit te uiten, bijvoorbeeld door te huilen of de lelijkheid die in mij opkomt uit te spreken. Maar dan zo dat ik probeer niemand daarmee te kwetsen. Ik heb wel eens matten geklopt die helemaal niet vuil waren alleen om energie van boosheid in mij kwijt te raken. Vaak schrijf ik mijn onzuiverheid ook op om daarna mijn Heilige Geest weer mijn innerlijke leiding over te dragen...
   
  Eens droomde ik dat Baba met mij aanwezig was op een feest. Wat zag hij er prachtig uit die keer! (Niet altijd hoor - soms verschijnt hij aan me en kijkt hij scheel.... soms oud, soms jong, soms majesteitelijk, soms lief, soms uitdrukkingsloos...)
  Ik kon in deze droom haast niet zeggen of hij mannelijk of vrouwelijk was, maar hij had een verschrikkelijk aantrekkelijke uitstraling! Ik wou alles doen om hem te behagen. Ik zou voor hem gaan dansen. Hij liet me een c.d. zien met daarop de foto van een zanger. 'Maar' riep ik uit, 'Die is toch blind!'
  Hoe hij me toen aankeek zal ik nooit meer vergeten. Een fijne glimlach speelde rond zijn lippen; licht spottend waren zijn ogen. Ik weet nu wat hij bedoelde: 'Blind? Wie is hier blind? Jij bent blind'
   
   
terug pijltjesterug pijltjes terug pijltje

vooruit pijltje