De veer, als symbool voor de ziel, treffen we bijv. bij de Perzen en Oude Egyptenaren  
  aan. Na het leven wordt de weging gedaan, het oordeel voltrokken. Op de ene schaal  
  komt het hart, op de andere de veer. Indien het hart niet zo licht is als de veer, blijft  
  de toegang tot het zielerijk gesloten en wordt het hart verslonden door een wolfachtig  
  monster.  
   
  kraanvogelAfb.422  
     
  De veer als symbool voor de ziel treffen we ook aan bij indianenvolkeren.  
  In de I Tjing zijn de vogels, de gevederden, eveneens symbool voor het  
  geestelijke.  
     
  Vergelijken we dit met de Oud-Egyptische symboliek, dan zien we dat de slanke,  
  vaak 'dansende' kraanvogel (#61  
   
  .................................maatAfb423  
     
  een parallel heeft in de ziele vogel Ba, (de jariboe-ooievaar die reeds rond 3000 BCE  
  verdwenen was uit de Egyptische rietvelden, maar nog wel in het meer  
  Oostelijk gelegen Perzische Rijk voor kwam).  
  Ba, oorsprong van onze letter B, is het symbool van Isis; geassocieerd met de  
  maan en Zwarte Maan/Priapus.   
   
  baAfb424  
     
  Een tweede Egyptische vogel is de gans van Amon; geassocieerd met de zon en de    
  louterende vlucht van Zwarte Zon naar Diamant (vgl. #53).  
     
  Bij de indianendierenriem troffen we de sneeuwgans reeds bij de Steenbokperiode  
  aan.  
   
  .............................................ganzenAfb425  
     
  Een derde, iets kleinere langpoot-vogel, de Witte Ibis, was het symbool voor Toth,  
  de tong van Ptah, die o.a. geassocieerd wordt met het vermogen te bemiddelen  
  (zoals Hermes/Mercurius bij de Grieken en Romeinen).  
   
  .....................ibisAfb.426  
     
  Toth is bovendien behulpzaam bij de weging en geleiding der zielen  
  (vgl. bijv.. #22,. #472,. #616,. #626.).  
  Aardig detail: Ibis wijkt slechts één lettertje af van zowel Isis (het goede,  
  bescheidene) als van Iblis (het niet-goede, hoogmoedige).  
   
  ............................................mercurAfb.427  
     
  De westerse associatie gaat hier niet alleen naar kipachtig, maar ook naar  
  haanachtig zoals bijgaande tekening illustreert.  
  Bovendien is er in het Oude Egypte nog de valkgod Horus, het hart van Ptah,  
  die een oog verliest in de strijd met diens broer Seth (die zijn testes verliest).  
  Dit herkennen we als wassen tot volle maan en afnemen tot nieuwe maan-symboliek,  
  die met maan- of zonsverduisteringen gepaard kan gaan (bijv. #3,. #96,. #134, .  
  #244, #433,. #542,. #545, .#55,..#575,. #614). Dan betreft het echter geen  
  gevleugelde vogels maar een gevleugelde draak zoals ook de volgende  
  alchemistenafbeelding (waarschijnlijk naar laat-Babylonisch voorbeeld) toont.  
     
  De strijd tussen 'zonnebaan' en 'maanbaan' die door deze (maansknopen-)draken  
  gesymboliseerd wordt, vinden we als vogelsymboliek terug bij 'De havik' (#406)  
   
  ................................drakenbomenAfb.428  
     
  en bij de prins/edele/minister (#406, .#472 .en .#316.; 'tong in wang'), welke met  
  Uranus geassocieerd worden.  
   
  ............................................tweeenheidAfb.429  
     
  In de Christelijke wereld zien we naast de kraai en adelaar vooral de gans, pelikaan  
  en pauw als vogelsymbolen opkomen (waarover later meer).  
   
  ................................benauwdheidAfb.430  
     
  In de Katha Upanishad wordt de vergelijking gemaakt tussen twee bevriende zielen  
  die in dezelfde boom zitten; de Superziel (Zwarte Maan) en de individuele ziel  
  (Priapus). Wanneer de individuele ziel zich afwend van de Superziel, verhuist ze  
  naar een andere boom (Pr.[k] = Zwarte Zon/Diamant-boom; as van de dierenriem),  
  waar deze genieter opgeslokt (!) wordt door benauwdheid en somberheid ( saturnus ).  
  Zodra deze ziel omkeert en weer naar zijn Vriend kijkt, wordt de lijdende vogel  
  onmiddellijk uit zijn benauwdheid verlost.  
  (Behalve de tot nu toe beschreven Zwarte Maan/Priapus-symboliek zullen we later  
  in de publicatie zien dat deze gehele beschrijving ook door Zwarte Maan/Uranus  
  gedragen kan worden).  
   
  .................................krishna en arjunaAfb.431  
     
  In de Bhagavad Gita, een der belangrijkste Upanishads, is Krishna ('de Zwarte', hier  
  associërend met leven) de Superziel, terwijl prins Arjuna ('de Witte', hier associërend  
  met dood) de symbolisering van Pr.[k] en Pr. is, (afhankelijk van hetgeen waarop deze  
  zich oriënteert; zijn eigen ik-gebonden gedachten of zijn onvoorwaardelijke leerling  
  rol.)  
     
  Krishna-loka is in de Hindoe-astrologie de naam voor Uranus, die in dit verband zowel  
  een verblijfplaats van Krishna (de Vriend) als Arjuna (de strijder voor het goede en  
  rechtvaardige) symboliseert.  
     
  De parel komt voor zover ik kan overzien niet voor in de I Tjing-symboliek, behalve in  
  de vorm van dauw. Wel bij Taoïsten, Soefi's en Christelijke profeten (Mathëus).  
     
  Ook de Azteken kenden een bijzondere Zwarte Parel, maar het is me niet duidelijk of  
  deze daar symbool stond voor de Zwarte Maan dan wel de Zwarte Zon.  
     
  Javaanse moslim-mystici hanteren het symbool van de eeuwig bloeiende Lotus zonder  
  vijver (de Ruh Idafi ; Verbindende Geest).  
  De lotussymboliek die over het algemeen met India geassocieerd wordt, verbindt de  
  Moslim-, Hindoe-, en Boeddhistische culturen met elkaar die alle drie geruime tijd in  
  India vertegenwoordigd waren (en zijn). Het symbool wordt ook in Egyptische  
  grafkamers gevonden en geassocieerd met de oerbron van Re die zich opende op  
  het oerwater. Voor deze introductie bij de I Tjing is het Lotus-symbool echter slechts  
  indirect relevant omdat het niet expliciet gehanteerd wordt in de I Tjing-tekst maar  
  verborgen zit in diens structuur.  
   
  ............................................lotusAfb.432  
     
  [Voor astrologisch geïnteresseerden: de witte lotus is een sterk geurende  
  (=etherische), schone maar kort bloeiende (vergankelijke), behoorlijk diep in de  
  modder (het onderbewuste, Pluto) dwars gewortelde (Uranus) waterplant  
  (Neptunus) die bijv. met de voeten (Vissen) van Boeddha ( zwarte zon / diamant ) geassocieerd  
  wordt.]  
   
  ................................tsjwang tseAfb.433  
     
  Een Chinese voorstelling van de Zwarte Maan/Priapus-as zien we op bijgaande  
  afbeelding (van Tsjwang-Tzu). We herkennen de as als een ruw houten staf waarop  
  gesteund kan worden. Boven op de as zien we een maan-vorm met een hoge- en een  
  lage uitloper (Pr. en Pr.[k]).  
  Boven op de maanvorm bevindt zich een kruis-vorm die hier loodrecht op geplaatst is  
  (symbool voor de aarde, de sfeer van Zon t/m Saturnus), welke zich hierdoor dus  
  gesteund kan weten.  
     
  In het eerder genoemde verhaal 'Monkey', dat overigens zowel humoristisch als  
  populair is, treffen we de andere as aan in de vorm van een magische ijzeren (!)  
  staaf, die kan transformeren tot een tandenstokerformaat maar ook tot in het paleis  
  van de Jade Keizer (de circumpolaire sterren aan de Zuidelijke hemelpool) kan  
  expanderen. Het is in dit verhaal het machtigste wapen tussen hemel en aarde (de  
  over leven en dood beslissende macht).  
     
  Eveneens humoristisch vinden we een mengvorm van deze symboliek terug bij de  
  striphelden Asterix en Obelix. De Galliërs waren volgens deze strip slechts voor één  
  ding bang; nl. dat de hemel op hun hoofd zou vallen. Precies het lot dat de Romeinen  
  regelmatig overkwam. En wel in de vorm van een menhir.  
   
 
vliegende menhirAfb434
   
     
  Het gebruik van humor, het relativeringsvermogen om afstand te nemen van te  
  persoonlijke betrokkenheid bij gebeurtenissen, behoort ongetwijfeld bij het  
  wapenarsenaal van Uranus.  
  (Zonder historisch onderzoek weet vrijwel ieder Westers kind nu dat de Romeinen geen 'onoverwinnelijke  
  helden' waren maar 'rare jongens'. Is humor dan geen uiterst krachtig wapen?)