In de Chinese cultuur zijn de 'barbaren uit het noorden' spreekwoordelijk geworden  
  en hebben zelfs tot de bouw van de Chinese Muur geleid. (Die uiteindelijk ook niet  
  toereikend bleek te zijn. Vanuit het Noorden kwamen de Mongoolse overheersing en  
  de Manchu-overheersing. Bovendien was de muur geen verdediging tegen  
  buitenlandse overheersers die over zee kwamen en als de nazaten van deze  
  barbaren gezien worden; de Europeanen.)  
   
  ...ariersAfb.435  
     
  Hoe en wanneer alle volkeren, stammen, rassen e.d. elkaar allemaal verdrongen en  
  beïnvloed hebben laat ik verder maar aan de historici over. Het valt niet makkelijk  
  uit te maken of de overwonnenen hun beschaving niet doorgaven aan de  
  onbeschaafdere 'winnaars' zodat deze in hogere zin juist de werkelijke winnaars van  
  het conflict waren, terwijl anderzijds sommige ogenschijnlijke overwinningen zoveel  
  tegenstand opriepen dat ze tot de ondergang van grote beschavingen leidden.  
  Binnen het kader van deze introductie lijkt me de vraag: 'Wie was er eerst met dit of  
  dat idee?' niet erg vruchtbaar. Grote ideeën lijken me eerder uit de 'tijdgeest' te  
  ontstaan (waarover later meer).  
     
  Het tot monotheïsme neigende deel van de stammen, dat in Perzië (Iran) terecht  
  kwam, had in ieder geval een Ahura-religie (=Goede Geesten-religie) die ten tijde  
  van Zarathoustra geconcentreerd werd tot de godsnaam Ahura-Mazda. De koppeling  
  van de Heer van het Leven (Ahura, lett.: 'onverwoestbaar') aan de Heer van de  
  Wijsheid (Mazda, lett.: 'Allerhoogste God') gaf Ahura-Mazda (of Mazda-Ahura):  
  Heer van het Leven en van de Wijsheid.  
     
  (Zoals ook de assen van Zwarte zon/Diamant en Zwarte maan/Priapus zich verenigen  
  in het hart van de aarde.)  
     
  Het andere deel van deze stammen, dat naar het land van de Indus getrokken was,  
  introduceerde daar het heilige boek van vóór de splitsing, de Rig Veda, die in latere  
  tijden uitbloeide tot diens huidige omvang. Ze voedden ook de grote Hindoe-religies  
  die de oudste Oepanishads en de Bhagavad Gitâ voortbrachten.  
     
  Laatstgenoemde werd omstreeks de 5e of 4e eeuw BCE op schrift gezet.  
  (Gitâ = 'zang der waarheid', vergelijkbaar met de Gâthâ's die bij Zarathoustra  
  ontstonden als 'zang der waarheid'.) De Gâthâ's zijn op schrift samengevat in de  
  Avesta (='Wet'); een uit vier delen bestaande samenvatting van de Perzische  
  godsdienstige literatuur. In het eerste (oudste) deel hiervan, de Yasna, vinden we  
  deze Gâthâ's. De oorspronkelijke tekst van de Gâthâ's is grotendeels vernietigd  
  door Alexander. Ook de in 2e/3e eeuw CE herschreven delen hieruit zijn verloren  
  gegaan. De huidige Avesta is dan ook nog slechts een fragment van de  
  oorspronkelijke teksten, dat in de 13e/14e eeuw CE op schrift is gesteld.  
  De eerste Westerse vertalingen verschenen pas in 1771 CE (door Anquetil du Perron)  
  en in 1887 CE (door James Darmsteter).  
   
  ......................................................yasnaAfb.436  
     
  Het spreken over 'de Keltische voorouders' is eigenlijk wat misleidend. Er bestaan nl.  
  zeer uiteenlopende definiëringen van het begrip 'Keltisch'. Ik ben zo vrij hier met een  
  boogje om heen te gaan en de term te hanteren ter aanduiding van de hoofdzakelijk  
  West-Europese volkeren en hun vermenging met invloeden uit voornoemde  
  Oost-Europese en Noord-Aziatische volkeren die o.a. via India gekomen zijn vanaf  
  het tweede millennium BCE  
     
  Vóór deze periode was Europa ook bewoond en was zelfs de Diamant al ruimschoots  
  bekend. Dit kunnen we nog zien aan de vele steencirkels (waarvan Stone Henge en  
  Glastonbury-Tor de bekendste zijn), die zo'n 4000 jaar geleden opgericht zijn volgens  
  de meeste schattingen.  
  (We moeten dan wel in aanmerking nemen dat de Diamant in die tijd aan het einde  
  van het teken Boogschutter gelokaliseerd was i.p.v. in Steenbok.)